دلنوشته

شاهدی نیست به جز آینه درخانه... دلم
بغض را  میشکنم  پای  تو... دیوانه دلم

ساز این حنجره کوک است به هرزخمه ی آه
پرده ی  شور  زدی  در دل  ویرانه... دلم

چشمه ی اشک نخشکیدپس ازاین همه سال
خط ِ  ممتد زده  بر گونه  غریبانه ... دلم

هر چه بیمار شدم  عشق  به دادم  نرسید
نسخه ای نیست به جزگوشه ی میخانه...دلم

حلقه بر شانه ی یارش زده انگار که من
تکیه گاهش نشدم هیچ صمیمانه... دلم

شرط عقل است که دلتنگ نباشم...به درک
او گذشته ست ازاین عشق ...وقیحانه ! دلم

←کᬼـٖٖؔٛٚاوَِِِِِِِّّّؔٛ℘ـَؔٛٚ͜هِِِِ
                                      ↓
♪♪آّّّوُُّّّْஓ͜اُُُُِِِّّزََََُِِِْஓ͜قُُُُِِِِِِــُُِِِِّّوُُُُِِِِِِِِ♪♪→